Pluchten kat

Oma Martha is overleden en ik kom bij dochter Jessica om de uitvaart te bespreken. Jessica is verdrietig maar ook opgelucht dat het lijden van haar liefste moeder voorbij is. Ze is al zolang niet meer de lieve en mooie moeder die ze altijd was. Alzheimer heeft zich in het lichaam van haar moeder genesteld en heeft heel veel afgepakt. Jessica kwam haar moeder vaak opzoeken en dan gingen ze samen wandelen; genietend van de wind in hun gezicht en de heerlijke geuren van de zee. Voordat we met de verzorging beginnen vraag ik haar of moeder ook een pacemaker heeft, en als dat zo is, dat ik die dan zal verwijderen. Ik leg haar uit dat batterijen schade kunnen aanrichten aan de oven tijdens het crematie proces. Nadat oma is verzorgt en haar mooiste kleren aan heeft leggen we de pluchen kat waar ze de laatste tijd zo blij van werd naast haar in de kist. Het definitieve afscheid is heel intiem; Jessica, de kleinkinderen en een paar familieleden. Tijdens dit intieme afscheid komen er nog mooie verhalen over oma aan de orde. Zo verteld kleinzoon Tom het verhaal van de pluchen kat; Tom had de kat als kleine jongen gekregen, was er op een dag te groot voor geworden en besloot hem te verkopen op de rommelmarkt. De rommelmarkt waar oma en Jessica ook gezellig even langskwamen. Oma vond de pluchen kat zo leuk en kocht hem van Tom, hij zag er ook zo levensecht uit, en zo had oma een nieuw “huisdier”die echt kon spinnen en miauwen. Oma ’s wereld was door Alzheimer heel klein geworden, maar wat genoot ze van haar kat, die de hele dag op schoot zat en waar ze tegen praatte alsof het haar kind was. Toen het einde voor oma kwam moest de kat dus bij haar in de kist liggen, en wat was dat een mooi beeld.. oma met bijna een glimlach om haar mond en naast haar de geliefde kat. Tijdens het intieme samenzijn bij het afscheid kwamen er mooie liefdevolle verhalen naar voren, werden herinneringen opgehaald en was bij iedereen een glimlach bij het zien van de kat naast oma. Tijdens het luisteren naar de verhalen ging er bij mij ineens een lichtje branden toen Tom vertelde dat de kat kon spinnen en miauwen…dat kan dan alleen als er een batterij inzit toch? Terloops vraag ik dit aan Tom die dit bevestigd. “Zit die batterij er nog in?” vraag ik..Tom geeft aan dat hij dat eigenlijk niet weet, ik leg uit dat we daar dan even naar moeten kijken. Na inspectie blijkt dat er niet één maar wel vier batterijen inzitten!! Wat ben ik blij dat we dit in een informele setting met elkaar hebben kunnen rechtzetten en de batterijen op tijd hebben kunnen verwijderen. Blij dat we schade aan de crematie oven hebben kunnen voorkomen. Ze konden er eigenlijk wel een beetje om lachen; Nee, oma heeft geen pacemaker, maar wel een pluchen kat met vier batterijen…..