Oma Martha is overleden en ik kom bij dochter Jessica om de uitvaart te 
bespreken. Jessica is verdrietig maar ook opgelucht dat het lijden van haar
liefste moeder voorbij is. Ze is al zolang niet meer de lieve en mooie moeder 
die ze altijd was. Alzheimer heeft zich in het lichaam van haar moeder
genesteld en heeft heel veel afgepakt. Jessica kwam haar moeder vaak
opzoeken en dan gingen ze samen wandelen; genietend van de wind in hun
gezicht en de heerlijke geuren van de zee.
Voordat we met de verzorging beginnen vraag ik haar of moeder ook een
pacemaker heeft, en als dat zo is, dat ik die dan zal verwijderen. Ik leg haar uit
dat batterijen schade kunnen aanrichten aan de oven tijdens het crematie
proces.
Nadat oma is verzorgt en haar mooiste kleren aan heeft leggen we de pluchen
kat waar ze de laatste tijd zo blij van werd naast haar in de kist.
Het definitieve afscheid is heel intiem; Jessica, de kleinkinderen en een paar
familieleden.
Tijdens dit intieme afscheid komen er nog mooie verhalen over oma aan de
orde. Zo verteld kleinzoon Tom het verhaal van de pluchen kat; Tom had de kat
als kleine jongen gekregen, was er op een dag te groot voor geworden en
besloot hem te verkopen op de rommelmarkt.
De rommelmarkt waar oma en Jessica ook gezellig even langskwamen. Oma
vond de pluchen kat zo leuk en kocht hem van Tom, hij zag er ook zo
levensecht uit, en zo had oma een nieuw “huisdier”die echt kon spinnen en
miauwen.
Oma ’s wereld was door Alzheimer heel klein geworden, maar wat genoot ze
van haar kat, die de hele dag op schoot zat en waar ze tegen praatte alsof het
haar kind was.
Toen het einde voor oma kwam moest de kat dus bij haar in de kist liggen, en
wat was dat een mooi beeld.. oma met bijna een glimlach om haar mond en
naast haar de geliefde kat.
Tijdens het intieme samenzijn bij het afscheid kwamen er mooie liefdevolle
verhalen naar voren, werden herinneringen opgehaald en was bij iedereen een
glimlach bij het zien van de kat naast oma.
Tijdens het luisteren naar de verhalen ging er bij mij ineens een lichtje branden
toen Tom vertelde dat de kat kon spinnen en miauwen…dat kan dan alleen als
er een batterij inzit toch?
Terloops vraag ik dit aan Tom die dit bevestigd.
“Zit die batterij er nog in?” vraag ik..Tom geeft aan dat hij dat eigenlijk niet
weet, ik leg uit dat we daar dan even naar moeten kijken.
Na inspectie blijkt dat er niet één maar wel vier batterijen inzitten!!
Wat ben ik blij dat we dit in een informele setting met elkaar hebben kunnen
rechtzetten en de batterijen op tijd hebben kunnen verwijderen.
Blij dat we schade aan de crematie oven hebben kunnen voorkomen.
Ze konden er eigenlijk wel een beetje om lachen; Nee, oma heeft geen
pacemaker, maar wel een pluchen kat met vier batterijen…..